Definitie van Deeleconomie

Voor spullen, diensten, mobiliteit, voedsel, zorg, tuin, verblijfplaatsen, vaardigheden, en nog veel meer kan je in snel toenemende mate in je buurt terecht. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat een meerderheid van de Nederlanders graag deelt. Dit gebeurt het meest binnen de eigen gemeenschap maar ook steeds meer via slimme websites. De deeleconomie bestaat niet alleen uit delen, er wordt ook verhuurd, verkocht, geruild, gegeven en geleend.

Het ‘oude vertrouwde delen’ bestaat bijvoorbeeld uit het uitlenen van een boek, het samen gebruiken van een wasmachine, het helpen van een ander of het delen van een maaltijd. Eigenlijk bevat het alle situaties waarin je onderling vraag en aanbod bij elkaar brengt. De één heeft een auto die hij niet altijd gebruikt, de ander kan goed een belastingformulier invullen. Iedereen kan iets, iedereen heeft iets, en door dit met elkaar te delen hebben we allemaal meer.

Sinds een aantal jaren is er een ‘nieuwe deeleconomie’ in opkomst. Eigenlijk werkt deze hetzelfde als het oude vertrouwde delen, er is slechts één verschil: technologie. Dankzij het internet ontstaan er steeds meer websites en slimme programma’s voor op je computer, tablet of telefoon die delen simpelweg makkelijker maken. Een paar voorbeelden: op drukke dagen haal ik voor een paar euro een gezonde en verse maaltijd af in mijn straat, voor mijn verjaardag leen ik gemakkelijk een paar sta-tafels van Henk om de hoek, en als ik mijn ouders wil bezoeken huur ik de auto van Roos. Andersom leen ik graag spullen uit die ik meestal niet gebruik, zoals bijvoorbeeld mijn gereedschapskist. Welkom in de deeleconomie. Wat is hier nou zo bijzonder aan? Dankzij de slimme programma’s hoef ik niet bij al mijn buren aan te bellen totdat ik iemand gevonden heb die mij aan een maaltijd, statafels, en auto kan helpen. In tegendeel, ik open een programma, typ in wat ik zoek en binnen korte tijd word ik in verbinding gebracht met diegene die mij kan helpen, of natuurlijk die persoon die ik kan helpen.

Wat leveren het oude vertrouwde delen en de nieuwe deeleconomie op? Ten eerste weet ik nu wie mijn buren zijn en andersom kennen ze mij. Dit geeft mij simpelweg een goed gevoel. Fietsend door mijn straat besef ik dat ik er niet alleen voor sta. Daarnaast spaar ik geld uit en kan ik verdienen aan wat ik heb, maar niet altijd gebruik. Tot slot verminder ik ook de druk op het milieu omdat ik samen met anderen, slimmer omga met wat we hebben maar niet altijd gebruiken.

Het oude vertrouwde, en het nieuwe delen vormen samen de deeleconomie, die wij hier definieren als:

het delen, huren, kopen, ruilen, geven en lenen van spullen, diensten, mobiliteit, voedsel, zorg, tuin, verblijfplaatsen en vaardigheden, steeds vaker met behulp van moderne technologie.

Huren? Kopen? Dat is toch geen delen? Inderdaad, huren en kopen zijn geen delen maar zijn wel deel van de deeleconomie. Wat kenmerkt dan de deeleconomie?

‘Toegang’ in plaats van bezit. Binnen de deeleconomie is het niet langer noodzakelijk om alles zelf te bezitten terwijl de toegang tot bovengenoemde zaken (zoals bijvoorbeeld mobiliteit) gelijk blijft.

Vertrouwen. Het oude vertrouwde delen werkt alleen als je degene aan wie je iets uitleent volledig vertrouwd. Binnen de ‘nieuwe deeleconomie’ zorgen de bedrijven achter de slimme programma’s voor vertrouwen en zekerheid. Bijvoorbeeld door te verzekeren of door het opbouwen van een reputatie. Een goed voorbeeld van zo’n reputatie zijn de beoordelingen in de vorm van sterren die kopers aan verkopers geven op Marktplaats.nl.

Onderling en zonder tussenkomst van een bedrijf. Binnen de deeleconomie komen mensen direct met elkaar in contact. Je gaat bijvoorbeeld niet naar een autoverhuurbedrijf maar naar een buurman. Je gaat geen chinees afhalen in een restaurant maar een portie vers bereid voedsel van een (Chinese) buur.